W czasie powstania warszawskiego Bogdan Bartnikowski był łącznikiem w obwodzie Ochota Armii Krajowej (ps. Mały). 10 sierpnia 1944 wraz z matką zostali przymusowo wysiedleni do obozu przejściowego na Zieleniaku, skąd krótko potem przez Dulag 121 Pruszków wywieziono ich do KL Auschwitz-Birkenau. Był tam więźniem bloku dziecięcego nr 13. W styczniu 1945 wywieziony wraz z matką do Blankenburga, gdzie do kwietnia 1945 pracował przymusowo przy odgruzowywaniu Berlina.

Po powrocie do Polski kształcił się w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, które ukończył w 1951. W szkole był harcerzem, należał do „Pomarańczarni”. W 1952 zaczął naukę w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Będąc zawodowym wojskowym, do 1968 służył jako pilot–instruktor w Oficerskiej Szkole Lotniczej, przemianowanej z czasem na Wyższą Oficerską Szkołę Lotniczą im. Jana Krasickiego, a następnie w 36 Samodzielnym Specjalnym Pułku Lotniczym w Warszawie. Następnie zatrudniony w prasie wojskowej, do czasu przejścia w stan spoczynku w 1985.

Jaki prozaik debiutował w 1961 zbiorem opowiadań o ludziach lotnictwa. W 1969 opublikował Dzieciństwo w pasiakach, kilkakrotnie wznawiane i tłumaczone m.in. na język niemiecki. W 1989 napisał książkę Dni długie jak lata, w której opisał wojnę z perspektywy dziecka. Jest także autorem m.in. powieści Daleka droga i Powrót nad Wisłę.

Zaangażowany w działalność kombatancką. Uczestnik prelekcji i spotkań dotyczących historii II wojny światowej. Był członkiem zarządu Stowarzyszenia Więźniów Byłych Dzieci Hitlerowskich Obozów Koncentracyjnych, został też członkiem Mazowiecko-Podlaskiego Stowarzyszenia Pomocy Byłym Więźniom Politycznym Hitlerowskich Obozów Koncentracyjnych, Gett i Więzień Gestapo. Został członkiem Związku Powstańców Warszawskich. W 2025 został członkiem rady Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau.

Odznaczenia i wyróżnienia

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim (2002) i Komandorskim (2024) Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Oświęcimskim.

W 1973 otrzymał Nagrodę Ministra Obrony Narodowej za cykl artykułów napisanych z Władysławem Misiołkiem.